Monday, 26 December 2016

Stefanus 2016



Broeders en zuster in Christus

Ik hoorde de afgelopen dagen vaak dezelfde vraag. “Hoe kan het toch dat juist in de aanloop naar Kerst toe zulke ellendige dingen gebeuren, zoals de aanslag in Berlijn en op andere plaatsen. Dat hoort toch niet!” En al die mensen, dat kan ik u zeggen, die hadden helemaal gelijk. Dat hoort helemaal niet. Juist in de tijd van Kerst voelen we meer dan ooit dat er niets klopt van de wereld. Er is verdriet, waar er vreugde moet zijn, er is oorlog waar er vrede moet zijn. Alles lijkt uit het lood geschoven, en dat valt ons extra op rond Kerst. 

Het licht van het Kerstfeest maakt onze blik extra scherp. En als we scherp zien, in het licht van de Ster van Betlehem, dan zien we de wereld ook voor wat ze is. En dat is niet altijd feest. De drie koningen, de wijzen uit het oosten, waren echt al wijs voor ze Jezus vonden in Betlehem, maar het was pas ná de ontmoeting met Jezus dat ze zagen wie Koning Herodes écht was. Hoe gevaarlijk hij was. En dat ze zich gauw uit de voeten moesten maken. Met een grote boog om Herodes heen.

In het licht van Kerst zien we de dingen zoals ze zijn. We zien veel mooie dingen, maar alle lelijke dingen zijn niet zomaar opeens verdwenen. Sterker nog, ze doen ons nog meer pijn dan ooit tevoren.Maar dat er rond Kerst akelige dingen gebeuren is niets nieuws. Sterker nog, vandaag vieren we eigenlijk geen “Tweede Kerst”, dat feest staat níet in het Missaal. De Kerk viert de Heilige Stefanus, een van de eerste martelaren. Een van de eerste mensen die vermoord werd omwille van zijn geloof in Jezus Christus. 

En bij die moordpartij staat een jonge man, die er duidelijk mee instemt wat er met Stefanus gebeurt. Hij werkt er zelfs op een kleine manier aan mee, door op de kleren te passen van de mannen die Stefanus doodslaan, en niet willen dat er bloedspatten op hun zondagse pak komt. De jonge Saulus is al vroeg geradicaliseerd Nu waren daar vast heel veel redenen toe: het joodse volk werd onderdrukt door de Romeinse bezetter, en juist op het moment dat je dan als volk vereend moet zijn dan komen daar van die spelbrekers, mensen die het hebben over een oproerkraaier, een of andere Jezus.   
 En die zou dan zogenaamd koning zijn. Een timmermanszoon geboren in een stal. Belachelijk! Weg met die lui. Keihard aanpakken!

En als Saulus groot wordt, wordt hij terrorist. Ik gebruik dat woord expres. Hij vervolgt de christenen te vuur en te zwaard om zo terreur te zaaien. Ze angst aan te jagen. Dat werkt niet. En dan wordt hij nog kwader. Nog radicaler. Hij maakt nog meer slachtoffers. Maar God heeft plannen met Saulus. Hij laat zich aan hem zien. In een helder licht. Het zelfde licht als de Ster van Betlehem. En opeens ziet Saulus wie Jezus is. Wie hij zèlf is. Wát hij gedaan heeft. Hij moet terug naar af. Als hulpeloze blinde man moet hij hulp vragen aan de christenen die hij zelf vervolgd heeft. En dan is het alsof hij opnieuw geboren wordt. Een soort tweede Kerst-dag. Als je zo tot bekering komt is het alsof Jezus opnieuw geboren wordt in jou. En dan gaat je leven er héél anders uitzien. 
 
Onze paus Franciscus heeft het korte tijd geleden gehad over terreur en hij zei dat we moeten bidden voor terroristen, dat zij ook bekeerd mogen worden. In mogen zien dat wat zij doen volstrekt verkeerd is. Dat het licht van de ster, het licht van Betlehem ook hun ogen opent. Voor het te laat is. Voordat ze zelf ten onder gaan in het kwaad dat ze teweeggebracht hebben.
Door het licht van Kerstmis gaan we scherper zien, en dat doet soms pijn. Maar door dat licht gaan we ook zien wat er écht toe doet, en dat is niet wat slechte mensen anderen aandoen. Die mensen doen er uiteindelijk niet toe. Ze kunnen het plan van God niet laten ontsporen, hoeveel staven dynamiet ze ook meenemen. 

En dat plan van God, dat ligt nu in de Kribbe te slapen. Het is geen overweldigend plan. Het is geen plan van grote legers of verkiezingsoverwinningen. Het is heel klein en heel kwetsbaar, maar toch onoverwinnelijk. Het jaagt niemand angst aan, maar neemt juist alle angst weg. 

En uiteindelijk blijft alleen het licht zelf over. Daarbuiten is er dan niets meer wat onze aandacht afleidt. Alle pijn en verdriet zijn dan vergaan. En wat overblijft is de vreugde die we voor het eerst gevoeld werd in de Kerstnacht.

Amen. 



No comments:

Post a Comment