Sunday, 27 May 2018

Liefde in de diepte en in de breedte


Preek voor Zondag Trinitas , 27 mei 2018

Broeders en zusters in Christus,

Als u in een levende relatie bent, of die gekend heeft, zult u geleerd hebben hoe die zich kunnen ontwikkelen: 

Of het nu een relatie tussen man en vrouw, of een relatie tussen ouders en kinderen of familieleden of vrienden, of in een religieuze gemeenschap. Naarmate de tijd verstrijkt leer je elkaar kennen en de relatie ontwikkelt zich: ze gaat steeds dieper, ze staat nooit stil. 

En naarmate je je als persoon meer ontwikkelt kun je ook steeds meer van jezelf laten zien. En dat gaat ook vaak met verrassingen gepaard. 

Zo is dat ook in de relatie tussen God en de mensen: als Hij zich openbaart aan de mensen doet hij dat niet in één keer. Hij trekt met de mensen mee door de tijd, en laat door de tijd heen zijn relatie met mensen groeien. 

De lezingen van vandaag nemen ons mee door twee van de grootste momenten van het Oude en het Nieuwe Testament, momenten waarop die relatie wordt gedefinieerd:

Te beginnen met het Oude zijn we bij God die zich aan het Joodse volk geopenbaard heeft, die de Wet aan hen gegeven heeft en ze op die manier tot Zijn volk maakte. Een relatie met hen aangaat, met een klein volk van slaven en verschoppelingen die uit Egypte moesten vluchten op zoek naar een betere toekomst.

Dát is het volk waarvan God de Heer zegt, met jullie ga ik mee op tocht. Aan jullie laat ik zien wie ik ben. Jullie eerst! Jullie zijn mijn bijzondere volk! Alles zal gaan groeien vanuit de zaadjes die ik bij jullie plant, en nergens anders!

Dat is dan een van de eerste grote stappen van het avontuur van God met de mensen. Telkens laat hij wat meer van zich zien, en elke keer opnieuw mag het volk van God meer over hem te weten komen, dieper in Gods leven doordingen, meer van Hem begrijpen en meer naar Zijn wil leven.

En als je menselijke relaties hebt meegemaakt, dan heb je geleerd dat de persoon van wie je houdt een diepte kan zitten die je misschien niet eens vermoed hebt. Die leer je dan kennen, misschien wel in moeilijke tijden.

Zo gaat het ook met God, hij laat het joodse volk niet vallen, al worden ze hem ook ontrouw, in de woestijn, en voor de Babylonische ballingschap, maar telkens laat God de diepte van zijn liefde zien en houdt zijn familie, zo mag je dat zeggen, zijn familie op aarde, het joodse volk vast.

Totdat de tijd gekomen is, vele jaren verder voor God om zich op een nieuwe manier te tonen, de diepten van zijn liefde te laten zien. Want zijn openbaring aan het Joodse volk, dat was maar het begin. Er kan nog veel meer bij: want hoe meer Hij van zichzelf laat zien, des te meer mensen zullen er door gegrepen raken. Als liefde zich verdiept, dan verbreedt zij zich ook.

God laat zich zien in Jezus Christus, die écht mens is, mens onder de mensen, maar ook écht God, God de Zoon, altijd verbonden met God de Vader en gekomen om Zijn wil te doen.

En ook Jezus Christus gaat door de diepten heen die de Vader ook meemaakte, verworpen worden, leerlingen die het allemaal niet begrijpen, veroordeeld worden door de leiders van het volk dat Hij altijd liefgehad heeft. Hetzelfde patroon loopt door het Oude en het Nieuwe Testament
En toch gaat Hij door, en laat aan het Kruis en na drie dagen verrezen uit het Graf zien wie hij is. Hij zendt met de Vader dan de Heilige Geest om de Kerk in beweging te zetten.

Zo, als we de diepten van God hebben leren kennen, kennen we: (1) God als Vader – de schepper van alle mensen, (2) als de Zoon die zijn leven geeft voor alle mensen, en (3) als de Geest die ons bezielen zal tot het einde der dagen kan ook dat Volk van God uit zijn voegen barsten.

Zoveel liefde kun je niet meer beperken tot maar één volk op één plek, die moet de wereld door. Hoe dieper het besef van Gods liefde wordt hoe breder de groepen mensen die er door mogen worden aangesproken.

Zo komen we op dit moment, het moment van de Evangelielezing van vandaag: Jezus geeft een nieuwe opdracht aan zijn leerlingen: Gaat uit over de hele wereld , maak alle mensen tot mijn leerlingen. De God die we hebben leren kennen: Vader, Zoon en Geest , dat is geen God ver weg, een klokkenmaker of een jaloerse wettensteller, maar de brandende liefde die Kerk en Wereld aansteekt. Die Drie-ene God stop je niet meer in een doosje, die kun je niet tot je eigen bezit maken, Hij is er voor iedereen.   

En dat pad van liefde dat God en de Kerk gaan, gaat nog steeds door, wat samengebracht is mag nooit meer uit elkaar worden getrokken. Nooit meer kun je in naam van God mensen verdelen naar afkomst of taal. Een vriend van mij zei laatst tegen me: uiteindelijk sta je voor iedereen óf je staat voor niemand" er is geen tussenweg meer.

Ooit zal dat proces van verdiepen en verbreden klaar zijn, als de geschiedenis afgelopen is, hemel en aarde als een tentdoek worden opgerold. Daar kunnen we over lezen in Openbaringen – dan zal er een nieuwe Hemel en een nieuwe Aarde zijn, en God kunnen we lezen – vervult dan alles in allen:

Zo schrijft de apostel Johannes
een tempel zag ik er niet, want God, de Heer, de Albeheerser, is haar tempel, evenals het Lam. En de stad heeft het licht van zon en maan niet nodig, want de luister van God verlicht haar en haar lamp is het Lam. En de volken wandelen bij haar licht, en de koningen der aarde brengen haar hun rijkdom. Haar poorten zullen overdag nooit worden gesloten, en er zal geen nacht meer zijn.

In de diepte, de hoogte en de breedte vervult God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest díe plaats, waar alle volken hun plaats hebben, de plaats waar geen nacht meer zal zijn.
Amen.

No comments:

Post a Comment