Thursday, 29 March 2018

De Band van de Liefde



Witte Donderdag 2018

Broeders en zusters,

Op witte donderdag vieren we het begin van het Triduum, het laatste avondmaal. Daarbij kunnen we zeggen: dat was de eerste eucharistieviering, de eerste keer dat Jezus onder de gedaante van Brood en Hij zichzelf uitdeelde aan de mensen om hem heen. 

Het is een dramatisch moment, dat de tijd herneemt dat de Joden op het punt staan te ontsnappen aan de tirannie van Farao. Dat Pesachmaal is zwanger van tekens en symbolen: het bloed op de deurpost, het eten van het Paaslam terwijl je tegelijkertijd al op het punt moet staan om te vertrekken.
Zoals het Joodse volk door het water van de Rode Zee heen moet, water dat in de Bijbel teken staat voor de dood. 

Zo moet Jezus door lijden en dood heen om de weg vrij te maken naar het beloofde land: nieuw leven met God.
Maar hij gaat niet aan deze toch beginnen zonder maaltijd te houden, samen met zijn leerlingen. Wat er ook in de toekomst gebeuren zal, op die manier hebben zij Jezus altijd bij hen. Op die manier hebben wij Jezus altijd bij ons.  

En als Jezus dan zegt blijf dit doen om Mij te gedenken dan weten zij, dit gaat niet alleen hen aan, maar alle mensen die na hen komen. De hele kerk, door de eeuwen heen leert van generatie op generatie deze maaltijd , dit samenkomen door te geven. Volken, culturen en koninkrijken komen en gaan, maar deze maaltijd wordt doorgegeven, telkens aan een nieuwe generatie. Of die groter of kleiner is, een andere taal zal spreken of op een nieuw continent zal wonen maakt dan niet uit.

Van generatie op generatie geven we deze maaltijd door, nu alweer bijna tweeduizend jaar. Het is een band door de tijd heen die niet door mensenhand gemaakt is, het is de band van de Liefde, de Liefde van God die mensen bijeenhoudt, en hen elkaar doet vasthouden door de eeuwen heen.

Die band van liefde houdt niet alleen de hele Kerk bijeen, in alle landen en op alle continenten, maar bindt ons ook aan alle andere christenen uit het verleden en in de toekomst. Wij zijn één kerk in ruimte en tijd. Nu vanavond weten wij ons de erflaters van honderd generaties christenen die voor ons kwamen, te beginnen met de leerlingen van Jezus. Achter ons strekt de tijd zich onmeetbaar ver uit , wie weet nog hoeveel generaties lang. Wij geven onze opdracht weer door aan wie na ons komt. En zo gaat het verder tot de voleinding der dagen.

Hoe die toekomst er uit gaat zien weten we niet. Ons leven hier en nu zou ook onvoorstelbaar zijn voor mensen van een eeuw geleden. Maar één ding kunnen we nu met zekerheid zeggen: als we eten van het brood en drinken uit deze beker mogen we bezield worden met dezelfde liefde die in verleden en toekomst alle christenen bijeen houdt.

Amen.

No comments:

Post a Comment